Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Το ωραιότερο επάγγελμα, νηπιαγωγος

 
 Eιναι όμορφο να είσαι νηπιαγωγός και
...να έρχονται οι παλιοί σου μαθητές να σε αγκαλιάζουν, να σε φιλάνε, να σου λένε πως σε αγαπάνε και θέλουν να τους κάνεις μάθημα πάλι...
Να έρχονται σε σενα να τους ανοιγεις το μπουκαλάκι το νερό, γιατί η κυρία όλα τα μπορεί....
Να τους μαθαίνεις να δένουν τα κορδόνια τους...
Να ακους καθε πρωί "κυρία είσαι πολύ όμορφη", ενώ εσυ νιώθεις χάλια...
Να καταλαβαίνουν το καινουριο άρωμα σου και το καινουριο lip gloss...
Nα κόβεις απλά τις άκρες απο τα μαλλιά σου και όλα να λένε "με γεια, κυρία" ενω κανεις αλλος δεν το είχε παρατηρήσει...
Να θέλουν να παντρευτείς, πιο πολύ και απο οσο θελει η μαμα σου...
Να θέλουν να κάτσουν όλα κοντά στην έδρα...
Οταν παίζετε μαζί να θέλουν να σου κρατούν το χέρι στον κύκλο....
Να σε κοιτάνε με ορθάνοιχτα μάτια να δείχνεις που είναι η Ικαρία, που πήρε το όνομα της απο τον Ικαρο..
Να σου δίνουν μια αγκαλιά ενώ τους ετοιμάζεις εργασίες...
Να κλαίνε και να βρισκουν καταφύγιο στην αγκαλιά σου...
Να χτυπάνε στο διάλειμμα και να θέλουν μόνο εσένα να τους καθαρίζεις την πληγή...
Να έχετε σχολάσει στις 12.30 και στις 12.40 να σε βλεπουν στο δρόμο και να σε χαιρετάνε...Και στις 12.50 και στις 12.55...
Να ζωγραφίζουν και στο τέλος ολες οι ζωγραφιές να 'ναι για σενα και με αφιέρωση...
Να μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν και να ξερεις πως τα βοήθησες εσύ...
Οταν κάτι σε απασχολεί να το καταλαβαινουν και να σου λένε "τι έχεις κυρία;"
Να σε καλούν στα πάρτυ τους...
Να χαίρονται που πλησιάζει η γιορτή σου...
Να τα μαλώνεις και να σε αγαπάνε...
Να τα μαλώνεις και πάλι να εισαι η καλυτερότερη δασκάλα...
Nα σε λένε καταλάθος μαμά...
Να σου λένε τα μυστικά τους...
Να θέλουν να σου πάνε την τσάντα στο γραφείο για να μην κουράζεσαι...
Να σου φτιάχνουν πάνω στην έδρα τα βιβλια της ημέρας...
Να σου προσφέρουν κάτι απο το φαγητό τους...
Να "σκοτώνονται" για το ποιος θα σου δανείσει το ψαλιδάκι του...
Να σου λένε πως σ αγαπουν πολυυυυυυυ...
Να σου λένε πως όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν δάσκαλοι και δασκάλες...
Να σε αγκαλιάζουν τόσο σφιχτά που δεν μπορείς να αναπνεύσεις....
Να λάμπουν απο χαρά όταν παίζεις μαζί τους στην αυλή....
Να σου λενε τι ονειρο είδαν χθες....
Και οσο και αν μας κοβουν τα επιδοματα την αγαπη των παιδιων δεν μπορουν να την κοψουν...
 

4 σχόλια:

  1. Πόσο αληθινά είναι αυτά σου τα λόγια;;;
    Είναι όντως ένα εξαιρετικό επάγγελμα, πόσο μάλιστα να σου αρέσει να προσφέρεις σ' αυτά τ μικρά αθώα πλασματάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσο παιρνάει ο καιρός, και όταν με το καλό γίνουμε νηπιαγωγοί αυτά τα αισθήματα θα γίνουν ακόμη πιο έντονα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ απολυτα!!!! Το όνειρο μου απο μικρή ηταν να γινω νηπαγωγός , για να νιώσω όλα αυτά που αναφέρεις , για να νιώσω και να γίνω όπως και η δική μου κυρία...την κυρία που πάντα θα αγαπώ και δεν θα ξεχάσω ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Την καλύτερη κυρία του κόσμου!!!
    Αυτό θα προσπαθήσουμε να γίνουμε γιατί αγαπάμε τα παιδιά και θέλουμε το καλό τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή